آیا می دانید الزام به تنظیم سند رسمی چیست؟

الزام به تنظیم سند رسمی ملک

در مواردی پیش می آید که شخصی ملکی را خریداری نموده است و در قرارداد توافق نموده اند که در تاریخ معینی فروشنده در دفترخانه اسناد رسمی حاضر و سند ملک را به نام فروشنده تنظیم نماید ولیکن فروشنده در تاریخ تعیین شده در دفترخانه حضور پیدا نمی کند و این عدم حضور معمولاً به دلیل اختلاف حساب، افزایش قیمت ملک پس از قرارداد و … می باشد که در این صورت خریدار برای این که بتواند از مزایای قانونی تنظیم سند به نام خود استفاده کند ناچار است با مراجعه به دادگاه و تشکیل پرونده به خواسته خود برسد.

با موسسه حقوقی دارالعدل راگا همراه باشید.

 این مورد در قانون ذکر شده است که فروشنده می بایست پس از فروش ملک سند را در زمان معین شده به نام خریدار بزند و گرنه خریدار می تواند به دادگاه مراجعه کرد و با تشکیل یک دادخواست اقدام به به نام زدن سند ملکی کند.

شرایط و موارد مهم پرونده

  1. برای تشکیل پرونده همراه داشتن مدارک احراز هویت از قبیل شناسنامه و کارت ملی الزامی می باشد.
  2. حضور مالک (خریدار) یا وکیل وی ضروری است.
  3. خواهان پرونده الزاماً باید ثبت نام ثنا را در سامانه انجام دهد و این کار در دفتر خدمات قضایی صورت می گیرد.
  4. اصل مبایعه نامه ملک می بایست پیوست پرونده شود. البته لازم به ذکر است که دفاتر خدمات قضایی اصل مدارک را رؤیت و پس از اسکن، تصویر آن را برای پیوست نمودن پرونده ارسال نموده و اصل مدارک را عودت می نمایند.
  5. در صورتی که شما با وکیل دادگستری قرارداد منعقد نمائید اصول مدارک را به ایشان ارائه و وکیل پس از مشاهده اصل مدارک کپی آنها را شخصاً برابر اصل نموده و اقدام به ثبت پرونده می نماید.
  6.  برای ثبت پرونده تنظیم سند رسمی ملک، می باید فرم تعیین ارزش منطقه ای ملک نیز تکمیل شود که این فرم از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی به خواهان ارائه می شود که در آن اطلاعاتی از قبیل آدرس، پلاک ثبتی، مساحت، نوع ساخت ملک از قبیل سازه آهنی یا بتنی و … خیابان و کوچه ای که ملک در آن واقع شده و … وجود دارد.
  7.  پرداخت هزینه های دادرسی و اوراق قضایی از طریق دفاتر خدمات قضایی و به صورت الکترونیکی.
  8.  در صورتی که مطابق قرارداد و عرف معمول در جامعه، مبلغی از ثمن معامله (قیمت توافق شده)   می باید از جانب خریدار و در زمان تنظیم سند به فروشنده پرداخت گردد، دادگاه ممکن است پس از احراز این شرط تنظیم سند را منوط به پرداخت باقی ثمن می نماید.

در ادامه ما به دادخواست فسخ قرارداد خواهیم پرداخت.

دادخواست فسخ قرارداد

فسخ به معنای بر هم زدن قرارداد از جانب یکی از طرفین قرارداد است و در مواقعی مطرح می شود که یکی از طرفین قرارداد بنا به دلیل یا دلایل خاصی خواستار بر هم زدن قرارداد است.

فسخ قرارداد به دو صورت امکان پذیر است:

  • فسخی که مبنای قراردادی و توافق دارد.
  • فسخی که مطابق قانون است یعنی قانون در مواردی حق فسخ قرارداد را به یک طرف می دهد و مورد فسخ در قانون پیش بینی شده است.

فسخ قراردادی

بیشتر قراردادها اصولا غیر قابل فسخ بوده و طرفین قرارداد ملزم به مفاد آن هستند و هیچ کدام از طرفین نمی توانند یک طرفه آن را فسخ نماید ولیکن چنانچه در قرارداد شرط خاصی پیش بینی شده باشد و طرفین توافق کرده باشند که در زمان معینی خریدار یا فروشنده حق فسخ قرارداد را داشته باشد در این صورت در مهلت تعیین شده شخصی که حق فسخ دارد می تواند حق قراردادی خود را استفاده و به صورت یک طرفه قرارداد را فسخ نماید. به این حق فسخ قرارداد خیار شرط گفته می شود.

خیار شرط باید مدت داشته باشد و اگر مدت نداشته باشد هم باعث بطلان خیار شرط و هم بطلان خود عقد خواهد شد.

ولی اگر در قرارداد برای خیار شرط ابتداءِ مدت فسخ مشخص نشده باشد، ابتداءِ از تاریخ عقد محسوب می شود.

فسخ قانونی

قانون گذار در موارد خاصی که در قانون پیش بینی شده است حق فسخ قرارداد را به یکی از طرفین قرارداد داده است که شخص صاحب حق فسخ می تواند با استناد به فسخ قانونی و اثبات آن نزد قاضی دادگاه، قرارداد را فسخ نماید.

حق فسخ های قانونی عبارتند از: خیار مجلس، خیار غبن، خیار تخلف رؤیت و تخلف وصف، خیار عیب، خیار تدلیس و…

۱- خیار مجلس

هر یک از طرفین قرارداد بعد از توافق و امضاءِ قرارداد تا زمانی که در مجلس عقد حضور دارند و متفرق نشده اند می توانند قرارداد را فسخ نمایند.

۲- خیار غبن

در صورتی که یکی از طرفین معامله (خریدار یا فروشنده) ثابت نماید که در معامله غبن فاحش داشته (ضرر مالی خیلی مشخص و بیش از حد عرفی) می تواند درخواست فسخ معامله را نماید.

۳- خیار تخلف رؤیت و تخلف وصف

هر گاه کسی مالی را ندیده و صرفاً با توصیفات ارائه شده به وی خریداری نماید و پس از دیدن مال، اگر مال داری اوصافی که ذکر شده است نباشد اختیار فسخ  قرارداد را دارد.

۴- خیار عیب

اگر بعد از انجام معامله مشخص شود که مال مورد معامله معیوب بوده، خریدار اختیار دارد که جنس خریداری شده را قبول کرده یا آن را فسخ نماید یا اینکه ما به التفاوت را اخذ نماید.

۵- خیار تدلیس

تدلیس عبارت است از عملیاتی که موجب فریب و نیرنگ طرف معامله شود.

شخصی که حق فسخ دارد به محض اطلاع از حق فسخ و به فوریت باید اراده خود را مبنی بر فسخ اظهار نماید که بهترین راه این اظهار اراده، ارسال اظهارنامه است یعنی با ارسال اظهارنامه از طریق دفاتر خدمات قضایی به طرف مقابل، فسخ قرارداد را به طرف دیگر اطلاع می دهد. سپس باید برای تأیید فسخ و اخذ حکم دادگاه، پرونده حقوقی را مطرح نماید.

لازم به ذکر است که اظهار اراده (ارسال اظهار اراده) وتشکیل پرونده فسخ قرارداد باید به فوریت انجام شود، هر چند مدت زمان فوری بودن در قانون پیش بینی نشده است اما قاضی پرونده با توجه به اوضاع و احوال پرونده، رعایت فوری بودن یا نبودن را احراز کرده و سپس تصمیم مقتضی را می گیرد.

منبع: موسسه راگا

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

2 + سیزده =