عوامل تشدید کننده اختلال دو قطبی

آیا عوامل تشدید کننده اختلال دو قطبی را می شناسید؟ اختلال دو قطبی که در گذشته افسردگی شیدایی نامیده می شد، یک بیماری بهداشت روانی است که باعث تغییرات خلقی شدیدی می شود که شامل اوج های احساسی (شیدایی یا هیپومانیا) و پایین آمدن احساسات (افسردگی) است. در افسردگی ممکن است فرد غمگین یا نا امید شود و علاقه و لذت خود را در بیشتر فعالیت ها از دست دهد. هنگامی که خلق و خو به سمت شیدایی تغییر می یابد، ممکن است احساس سرخوشی، پر انرژی یا تحریک پذیری غیرمعمول داشته باشد.
اگر چه اختلال دو قطبی یک بیماری مادام العمر است، شما می توانید با دنبال کردن یک برنامه درمانی، تغییرات خلقی و سایر علائم خود را کنترل کنید. در بیشتر موارد، اختلال دو قطبی با داروها و مشاوره روانشناسی (روان درمانی) درمان می شود.

انواع اختلال دو قطبی

انواع مختلفی از اختلالات دو قطبی و مربوط به آن وجود دارد. ممکن است شامل شیدایی یا هیپومانیا و افسردگی باشد. علائم می تواند باعث تغییراتی غیر قابل پیش بینی در خلق و خو و رفتار شود، در نتیجه باعث پریشانی و دشواری در زندگی هم می شود. انواع اختلال دوقطبی به شرح زیر هستند:

اختلال دو قطبی (I)

شما حداقل یک اختلال شیدایی داشته اید که ممکن است قبل از آن اتفاق بیفتد یا دوره های افسردگی اساسی رخ دهد. در برخی موارد، شیدایی ممکن است باعث جدایی از واقعیت شود (روان پریشی).

اختلال دو قطبی (II)

شما حداقل یک دوره افسردگی اساسی و حداقل یک دوره هیپومانیک (اوج احساسات) داشته اید، اما هرگز یک دوره شیدایی نداشته اید.

اختلال سیکلوتایمیک

شما حداقل دو سال زندگی (یا یک سال در کودکان و نوجوانان) در بسیاری از دوره های علائم هیپومانیا و دوره های علائم افسردگی (هرچند شدت کمتری نسبت به افسردگی اساسی باشد) داشته اید. انواع دیگر این موارد شامل اختلالات دو قطبی و مربوط به آن که توسط برخی از داروها یا مصرف الکل یا به دلیل یک بیماری پزشکی ناشی می شود، مانند بیماری کوشینگ، مولتیپل اسکلروزیس (MS) یا سکته مغزی و …

اختلال دو قطبی (ll) نوع خفیف تری از اختلال دو قطبی (I) نیست، بلکه یک تشخیص جداگانه است. در حالی که دوره های شیدایی اختلال دو قطبی (I) می تواند شدید و خطرناک باشد اما افراد مبتلا به اختلال دو قطبی (II) می توانند برای مدت طولانی افسرده شوند، که می تواند اختلال قابل توجهی ایجاد کند. اگرچه اختلال دو قطبی می تواند در هر سنی رخ دهد، اما به طور معمول در سال های نوجوانی یا اوایل دهه ۲۰ سالگی تشخیص داده می شود. علائم ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد و همچنین علائم اختلال دو قطبی در طول زمان متفاوت باشد.

علائم اختلال دو قطبی

علائم شیدایی و افسردگی اغلب برای چندین هفته یا چند ماه ادامه دارد. همچنین برخی از دیگر علائم دوقطبی به شرح زیر هستند:

۱. عوامل تشدید کننده اختلال دو قطبی | افسردگی

در طی یک دوره افسردگی، علائم شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

_بیشتر اوقات احساس غم، نا امیدی یا تحریک پذیری می کنید

_فاقد انرژی هستید

_عدم تمرکز و پرش فکر و یادآوری مسائل

_از دست دادن علاقه به فعالیت های روزمره

_احساس پوچی یا بی ارزشی می کنید

-احساس گناه و نا امیدی می کنید

_احساس بدبینی نسبت به همه چیز دارید

_اعتماد به نفس پایینی دارید

_داشتن توهم و تفکر آشفته یا غیر منطقی

_بی اشتهایی

_اختلالات خواب

_زود بیدار شدن

_افکار خودکشی

۲. شیدایی

مرحله شیدایی اختلال دو قطبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

_احساس بسیار خوشحال، سرخوشی یا خوشحالی داشتن

_خیلی سریع صحبت کردن

_احساس پر بودن از انرژی

_احساس خود برتر یا مهم بودن مانند خوشیفتگی پنهان

_احساس پر بودن از ایده های عالی جدید و داشتن برنامه های مهم

_به راحتی حواس پرت شدن

_به راحتی تحریک شدن

_داشتن توهم و تفکر آشفته یا غیر منطقی و اختلالات هذیانی

_احساس بی خوابی

_غذا نخوردن یا میل نداشتن

_انجام کارهایی که اغلب عواقب فاجعه باری دارند مانند: صرف مبالغ زیادی برای خرید کالاهای گران قیمت و بعضاً غیر قابل تهیه

_تصمیم گیری یا گفتن چیزهایی که خارج از شخصیت است و دیگران آن را خطرناک یا مضر می دانند.

 

 

عوامل تشدید کننده اختلال دو قطبی

اختلالات دو قطبی می تواند به دلیل سبک زندگی و عوامل محیطی آن در افراد ایجاد شود. آناند معتقد است “شناختن عوامل محرک خود و اجتناب از آن ها، اغلب کلیدی برای مدیریت این بیماری است.”

۱. استرس

استرس در بسیاری از موارد مانند تغییر مهمی در زندگی یا یک رویداد استرس زا یا از دست دادن عزیز و مشکلات مالی و … می تواند قسمت های اولیه از این اختلال را تحریک کند. نحوه کنار آمدن با استرس همچنین می تواند در پیشرفت اختلال دوقطبی تأثیر بگذارد. طبق یک آزمایش منتشر شده در ژانویه ۲۰۱۷ در مجله اختلالات عاطفی، افراد مبتلا به اختلال دو قطبی که نوع متوسط تا شدیدتری از این بیماری را دارند، گزارش کردند که در مقایسه با افرادی که در مرحله خلق و خوی با ثبات تری هستند(سالم هستند) اختلالات مربوط به سانحه رویدادهای استرس زای بیشتری را تجربه می کنند.

محققان نتیجه گرفتند که افراد مبتلا به اختلال دو قطبی نسبت به عوامل استرس زا “حساس تر” هستند و این نشان می دهد که درمان های روانی_اجتماعی یکی از مولفه های مهم مدیریت موفقیت آمیز وضعیت شما است. بر اساس NAMI، درمان های روانشناختی شامل روان درمانی، گروه های حمایتی و آموزش بیماری در مورد عزیزان دارای اختلال است بنابراین آن ها می توانند به استراتژی های مقابله کمک کرده و علائم عود را تشخیص دهند.

۲. زایمان

در تعدادی از مطالعات علمی ارتباط بین زایمان و اختلال دو قطبی به خوبی اثبات شده است. یک بررسی سیستماتیک از ۹ مقاله که در اکتبر ۲۰۱۶ در مجله BMC Pregnancy and Childbirth منتشر شد، نشان داد که خطر ابتلا به اختلالات خلقی در دوران بارداری در دوره پس از زایمان در زنان مبتلا به اختلال دو قطبی افزایش می یابد. در یکی از مطالعات موجود در این بررسی، محققان دریافتند که تقریباً ۵۰ درصد از زنان مبتلا به اختلال دو قطبی حداقل یک دوره مشکلات خلق و خویی را در دوران بارداری یا طی ۱۲ ماه پس از زایمان تجربه کرده اند.

همچنین لازم به ذکر است که زنان و مردان مبتلا به اختلال دو قطبی ممکن است در اثر زایمان تحریک شوند؛ در حالی که تحقیقات بسیار محدودی در مورد بررسی تأثیر یک نوزاد جدید بر پدر وجود دارد.یک مطالعه منتشر شده در ماه مه – ژوئن ۲۰۱۷ در مجله آمریکایی شیوه زندگی پزشکی است که شواهد موجود نشان می دهد پدران مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است پس از تولد کودک احتمال افزایش دوره های هیپومانیک را داشته باشند.

۳. عوامل تشدید کننده اختلال دو قطبی | دارو ها

به گفته NAMI، درمان دارویی برای اختلال دوقطبی شامل داروهایی مانند تثبیت کننده های خلق و خو، داروهای ضد روان پریشی و داروهای ضد افسردگی است. جالب است بدانید برخی از داروهای ضد افسردگی مانند پروزاک (فلوکستین) و زولوفت (سرترالین)، ممکن است علائم دو قطبی را بدتر کرده و حتی ممکن است باعث یک دوره جنون شود.

تثبیت کننده خلق و خو یا داروهای ضد روان پریشی محرک هایی هستند که برای درمان اختلال بیش فعالی و نقص توجه (ADHD) استفاده می شوند که ممکن است باعث یک دوره جنون شوند. اگر بیش از یک بیماری (مانند وسواس فکری عملی یا ADHD) دارید که با دارو درمان می شود، NAMI توصیه می کند که برای درمان بهتر هر دو بیماری و نظارت بر عوارض جانبی، یک برنامه درمانی با درمان گر یا مشاور خود تهیه کنید.

 

۴. تغییرات فصلی

تغییرات فصلی برای برخی از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، اختلالات جدیدی برای آن ها به وجود می اورد یا باعث تشدید علائم آن ها می شود. آناند می گوید “برخی شواهد نشان می دهد که شیدایی بیشتر در ماه های بهار و تابستان رخ می دهد، در حالی که قسمت های بیشتری از افسردگی در پاییز و زمستان اتفاق می افتد. اما برخی افراد خلاف این را تجربه می کنند.

” طبق یک مطالعه اتریشی، الگوی فصلی در میزان بستری شدن در بیمارستان در حین اختلالات دو قطبی برای زنان و مردان یافت شد. (زنان بیشتر احتمال دارد که در تابستان و پاییز قسمت های اختلالات خلق و خو را تجربه کنند. در زمستان قسمت های افسردگی داشته باشند و در تابستان ویژگی های مختلطی داشته باشند، در حالی که مردان در تابستان بیشتر دچار قسمت های اختلالات خلق و خویی می شوند.)

در زنان زیر ۳۵ سال نیز این تغییرات فصلی باعث تشدید و افزایش علائم اختلال دو قطبی آن ها می‎‌شود. به دلیل تغییر در خواب، شدت آفتاب و تعداد ساعات روشنایی روز و همچنین تغییر در سطح ملاتونین، ممکن است الگوی فصلی در تغییرات خلقی افراد ایجاد شود. نظارت دقیق بر علائم در هنگام تغییرات فصلی می تواند به شما در مدیریت اختلال دو قطبی کمک کند.

 

۵. عوامل تشدید کننده اختلال دو قطبی | خواب ضعیف

به گفته آناند “کمبود خواب یک عامل مکرر در زمینه های خلقی دو قطبی است. خواب ضعیف یا اختلال در الگوی خواب طبیعی می تواند باعث این تغییرات شدید خلقی شود.” اما شواهدی وجود دارد که درمان روانشناختی می تواند به شما کمک کند. در مطالعه ای که در ژوئن ۲۰۱۵ در مجله مشاوره و روانشناسی بالینی منتشر شد، محققان نیمی از ۵۸ شرکت کننده در مطالعه را که دارای اختلال دوقطبی و بی خوابی بودند، با یک فرم اصلاح شده دو قطبی از رفتار درمانی شناختی که شامل ترکیب عادات خوب خواب، آرامش و چراغ های کم نور هنگام خواب و کاهش اضطراب در مورد خواب در برنامه های روزمره بودند را بهبود بخشیدند.

با نیمی دیگر از شرکت کنندگان در مطالعه، اطلاعاتی در مورد چگونگی ارتباط خواب، استرس، رژیم غذایی، ورزش و روحیه داده شد اما هیچ برنامه یا مداخله ای برای تغییر رفتار طراحی نشده است. طبق نتایج آزمایش شش ماه پس از این مداخلات، افرادی که رفتار درمانی شناختی دریافت کردند فقط ۳ روز را در اختلالات دوقطبی تجربه کرده بودند در مقایسه با ۵/۲۵ روزی که فقط افرادی که به آنها مواد آموزشی داده بودند. همچنین این افراد در روز های ۵/۲۵ که در مرحله رفتار درمانی شناختی بودند نیز میزان عود کمتر و بی خوابی شدید تری داشتند. این نتایج نشان می دهد که ممکن است برای شما مفید باشد که از مشاور خود طرحی بخواهید تا اطمینان حاصل شود در صورت ابتلا به اختلال دو قطبی خواب کافی با کیفیت دارید یا خیر.

۶. مصرف مواد مخدر و الکل

طبق NAMI، سوء مصرف مواد در میان افراد مبتلا به بیماری روانی به عنوان راهی برای کنار آمدن با علائم آنها کاری معمول است. در حقیقت ۳۰ تا ۵۰ درصد از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی به یک اختلال سوء مصرف مواد مبتلا می شوند. آناند درمورد استفاده از مواد مخدر یا الکل برای “درمان” علائم اختلال دو قطبی می گوید: “نوشیدن یا مصرف مواد مخدر می تواند نوسانات خلقی دو قطبی شما را بدتر کرده و منجر به افزایش افکار منفی خطرناک یا رفتارهای خودکشی شود.”

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شش + شانزده =